Witamy na tej kluczowej lekcji dotyczącej pokonywania zakrętów na nawierzchniach o niskiej przyczepności, która jest niezbędna do uzyskania holenderskiego prawa jazdy kategorii A1. Opierając się na naszym zrozumieniu technik zakręcania, ten moduł skupia się na wyzwaniach związanych ze zmniejszoną przyczepnością. Opanowanie tych umiejętności jest kluczowe dla bezpiecznego poruszania się po holenderskich drogach i pomyślnego zdania egzaminu teoretycznego CBR.
Pokonywanie zakrętów motocyklem wymaga umiejętności i precyzji, zwłaszcza gdy nawierzchnia drogi zapewnia ograniczoną przyczepność. Dla kierowców motocykli kategorii A1 zrozumienie, jak bezpiecznie poruszać się po nawierzchniach o niskiej przyczepności, jest nie tylko kluczową umiejętnością jazdy, ale fundamentalnym aspektem bezpieczeństwa drogowego i wymogiem holenderskiego prawa o ruchu drogowym. Ta lekcja stanowi kompleksowy przewodnik po identyfikowaniu, ocenie i bezpiecznym pokonywaniu śliskich nawierzchni podczas pokonywania zakrętów, zapewniając utrzymanie kontroli i zmniejszenie ryzyka poślizgu lub wypadku.
Główną przyczyną wypadków motocyklowych na zakrętach jest utrata przyczepności bocznej. Ma to miejsce, gdy dostępna siła tarcia między oponami a nawierzchnią jest niewystarczająca do przeniesienia sił potrzebnych do skrętu. W przypadku motocykla kategorii A1 (do 125 cm³ i 11 kW) ryzyko to jest stałe i wymaga proaktywnego identyfikowania zagrożeń oraz płynnego operowania elementami sterującymi.
Nawierzchnia o niskiej przyczepności to każdy odcinek drogi, na którym współczynnik tarcia opona-nawierzchnia (µ) jest znacznie niższy niż na suchej, czystej nawierzchni asfaltowej. Zmniejszenie tego tarcia bezpośrednio ogranicza maksymalną siłę boczną, jaką mogą wygenerować opony, co oznacza, że nie mogą one efektywnie "utrzymywać" motocykla w pochyleniu. Gdy wymagany kąt pochylenia dla danej prędkości i promienia zakrętu przekracza dostępną przyczepność, utrata przyczepności, często prowadząca do poślizgu, staje się nieunikniona.
Podstawowa zasada bezpieczeństwa jest prosta: poprzez zmniejszenie prędkości, ograniczenie kąta pochylenia i wyjątkowo płynne stosowanie wszystkich elementów sterowania (hamowania, kierowania, przepustnicy) utrzymujesz wymagane siły boczne w granicach zmniejszonej zdolności tarcia opon. To proaktywne podejście zapewnia stabilność i zapobiega utracie kontroli.
Motocykliści w Holandii często napotykają na różne nawierzchnie, które mogą drastycznie zmniejszyć przyczepność opon. Rozpoznawanie tych potencjalnych zagrożeń z daleka jest pierwszym krokiem w kierunku bezpiecznej jazdy.
Traktuj każdą widoczną nawierzchnię o niskiej przyczepności jako "strefę zagrożenia". Twoją natychmiastową reakcją powinno być zawsze zmniejszenie prędkości i przygotowanie się na ograniczoną przyczepność.
Współczynnik tarcia (µ) to bezwymiarowy stosunek, który kwantyfikuje ilość tarcia między oponami a nawierzchnią drogi. Reprezentuje on maksymalną siłę tarcia podzieloną przez siłę normalną (ciężar naciskający oponę na drogę). Wyższy µ oznacza większą przyczepność, niższy – mniejszą.
Oto jak µ zmienia się w typowych warunkach drogowych:
Stosunek reprezentujący poziom przyczepności między oponą motocykla a nawierzchnią drogi. Wyższy µ oznacza większą przyczepność.
Ta zmienność µ bezpośrednio określa maksymalną bezpieczną prędkość na zakręcie. To, co może być bezpieczną prędkością na suchym asfalcie, może być niebezpiecznie szybko na mokrej lub zaolejonej nawierzchni. Musisz instynktownie przeliczyć swoją bezpieczną prędkość na podstawie ocenionego µ.
Zrozumienie leżącej u podstaw fizyki tego, jak motocykl utrzymuje przyczepność, jest kluczowe dla bezpiecznej jazdy, zwłaszcza na nawierzchniach o niskiej przyczepności.
Krąg tarcia to teoretyczny model graficznie przedstawiający połączone siły wzdłużne (przód/tył) i boczne (na boki) generowane przez oponę przed poślizgiem. Wyobraź sobie okrąg, gdzie środek reprezentuje zerową siłę. Każdy punkt wewnątrz okręgu oznacza siły, które opona może przenieść.
Kluczowym wnioskiem z kręgu tarcia jest to, że zwiększenie siły w jednym kierunku (np. silne hamowanie) zmniejsza dostępną siłę w drugim kierunku (np. przyczepność w zakręcie). Na nawierzchniach o niskiej przyczepności cały krąg tarcia zmniejsza się. Oznacza to, że całkowita dostępna przyczepność zarówno do hamowania/przyspieszania, jak i do pokonywania zakrętów jest znacznie ograniczona. Kierowcy muszą równoważyć wszystkie elementy sterowania – przepustnicę, hamulce i kierowanie – aby zapewnić, że połączone siły pozostają w tym mniejszym, zmniejszonym kręgu tarcia. Przekroczenie jego granic w jakimkolwiek kierunku spowoduje utratę przyczepności.
Nie musisz obliczać tego wzoru w locie. Zamiast tego użyj go, aby zrozumieć kluczową zależność: Niższa przyczepność (µ) wymaga niższej prędkości (v) dla danego promienia zakrętu (R).
Ta zależność podkreśla, dlaczego samo mocniejsze pochylenie się nie jest rozwiązaniem na nawierzchni o niskiej przyczepności. Mocniejsze pochylenie się wymaga większej siły bocznej, której zmniejszony µ po prostu nie może zapewnić.
Kąt pochylenia () motocykla bezpośrednio określa wielkość siły bocznej potrzebnej do skrętu. Aby bezpiecznie pokonać zakręt o niskiej przyczepności, musisz aktywnie zarządzać tym kątem pochylenia.
Geometryczny kąt między ramą motocykla a płaszczyzną pionową, bezpośrednio wpływający na wymaganą siłę boczną do pokonywania zakrętów.
Na nawierzchniach o niskiej przyczepności celem jest utrzymanie płaskiego kąta pochylenia, pozwalającego oponom działać daleko w granicach ich zmniejszonego zakresu przyczepności.
Skuteczne zarządzanie sytuacjami o niskiej przyczepności polega fundamentalnie na proaktywnej jeździe: wczesnym identyfikowaniu zagrożeń i wykonywaniu płynnych, terminowych korekt.
Twoja zdolność do "czytania" drogi przed Tobą jest kluczowa. Ocena przyczepności to ciągły proces obejmujący zarówno skanowanie wizualne, jak i odczuwanie informacji zwrotnych z motocykla.
RVV 1990, Artykuł 6.2 wyraźnie stwierdza, że „kierowca zawsze musi dostosować prędkość do stanu drogi”. Ten prawny obowiązek wynikający z holenderskiego prawa o ruchu drogowym podkreśla znaczenie ciągłej oceny przyczepności.
Najskuteczniejszą strategią radzenia sobie z nawierzchniami o niskiej przyczepności jest zmniejszenie prędkości przed wejściem w niebezpieczny obszar.
Unikaj gwałtownego hamowania lub nagłych zmian przepustnicy po pochyleniu się w zakręcie, zwłaszcza na nawierzchni o niskiej przyczepności. Znacząco zwiększa to ryzyko poślizgu.
Kluczem do zapobiegania utracie przyczepności na śliskich nawierzchniach jest absolutna płynność działań. Każda nagła zmiana przepustnicy, hamulców lub kierowania może natychmiast przekroczyć ograniczoną dostępną przyczepność.
Pozycja na pasie ruchu może znacząco wpłynąć na dostępną przyczepność.
Holenderskie przepisy ruchu drogowego nakładają na kierowców jasny obowiązek dostosowania swojego zachowania do panujących warunków drogowych, w tym ograniczonej przyczepności. Niezastosowanie się może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno fizycznych, jak i prawnych.
Regeling Verkeersregels en Verkeerstekens 1990 – Podstawowe holenderskie rozporządzenie dotyczące zasad i znaków drogowych.
RVV 1990, Artykuł 6.2 jest jednoznaczny: „Kierowca zawsze musi dostosować prędkość do stanu drogi.” Dotyczy to bezpośrednio nawierzchni o niskiej przyczepności. Niezmniejszenie prędkości w odpowiedni sposób przy napotkaniu mokrej farby, oleju lub żwiru stanowi naruszenie obowiązku dbałości ze strony użytkownika drogi. Może prowadzić do zarzutów o niebezpieczne prowadzenie lub spowodowanie wypadku, jeśli dojdzie do utraty kontroli.
Holenderskie Przepisy Bezpieczeństwa Pojazdów (Załącznik 7) nakazują, aby motocykle były wyposażone w opony odpowiednie do przewidywanych warunków drogowych. Obejmuje to posiadanie odpowiedniej głębokości bieżnika, aby zapewnić skuteczne odprowadzanie wody na mokrych drogach i utrzymanie przyczepności na różnych nawierzchniach. Jazda z zużytymi oponami, zwłaszcza na mokrych lub pokrytych żwirem drogach, znacznie zwiększa ryzyko poślizgu i może prowadzić do konsekwencji prawnych podczas kontroli pojazdu lub po wypadku. Minimalna legalna głębokość bieżnika w Holandii wynosi 1,6 mm.
Regularnie sprawdzaj głębokość bieżnika i ciśnienie w oponach. Prawidłowo napompowane, dobrze utrzymane opony są Twoją pierwszą linią obrony przed zagrożeniami związanymi z niską przyczepnością.
Zrozumienie typowych błędów jest tak samo ważne, jak nauka prawidłowych technik. Oto częste pułapki przy radzeniu sobie z nawierzchniami o niskiej przyczepności na zakrętach:
Twoje podejście do nawierzchni o niskiej przyczepności musi dostosowywać się do różnych czynników środowiskowych i operacyjnych.
Radzenie sobie z nawierzchniami o niskiej przyczepności na zakrętach na motocyklu A1 to umiejętność oparta na wiedzy, proaktywnej obserwacji i precyzyjnej kontroli. Chodzi o zrozumienie niewidzialnych sił – kręgu tarcia, zależności prędkość-promień-przyczepność – i przetłumaczenie tego zrozumienia na konkretne działania w jeździe.
Zawsze pamiętaj o tych podstawowych zasadach:
Poprzez internalizację tych lekcji i konsekwentne stosowanie tych technik, znacząco zwiększasz swoje bezpieczeństwo i pewność siebie jako motocyklista na holenderskich drogach, przygotowując się do bezpiecznej i odpowiedzialnej jazdy we wszystkich warunkach.
Przegląd treści lekcji
Poznaj wszystkie moduły i lekcje zawarte w tym kursie teorii jazdy.
Poznaj tematy, których uczniowie często szukają podczas nauki Pokonywanie zakrętów na nawierzchniach o niskiej przyczepności. Odzwierciedlają one najczęstsze pytania dotyczące przepisów drogowych, sytuacji na drodze, zaleceń dotyczących bezpieczeństwa oraz przygotowania teoretycznego na poziomie lekcji dla osób uczących się w Holandia.
Przeglądaj dodatkowe lekcje teorii jazdy obejmujące powiązane przepisy ruchu drogowego, znaki drogowe oraz typowe sytuacje na drodze. Poznaj, jak różne zasady współdziałają w codziennym ruchu.
Zrozum teorię bezpiecznego pokonywania zakrętów i kontroli na śliskich drogach. Dowiedz się, jak zmniejszone tarcie wpływa na przyczepność opon i odkryj techniki płynnej, bezpiecznej jazdy motocyklem po mokrych, zaolejonych lub szutrowych drogach.
Ta lekcja przygotowuje Cię do radzenia sobie z nagłymi zmianami nawierzchni drogi, które mogą spowodować utratę przyczepności. Nauczysz się identyfikować te zagrożenia i, jeśli nie można ich ominąć, jak bezpiecznie je pokonać. Kluczową techniką jest utrzymanie motocykla w pionie i płynne, stabilne sterowanie – bez gwałtownego hamowania, przyspieszania ani skręcania – aby zminimalizować ryzyko poślizgu.
Ta lekcja wyjaśnia fizyczne podstawy tego, dlaczego mokre drogi oferują znacznie mniejszą przyczepność niż suche, podkreślając szczególne zagrożenia, takie jak pierwszy deszcz po okresie suszy. Definiuje aquaplaning (kiedy opona jedzie po warstwie wody zamiast po drodze) i wyjaśnia, jak prędkość oraz stan opon przyczyniają się do tego niebezpiecznego zjawiska. Treść zawiera jasne strategie jazdy w deszczu, w tym zmniejszenie prędkości i wyjątkowo płynne operowanie wszystkimi kontrolkami.
Ta lekcja wyjaśnia naukowe podstawy zmniejszonej przyczepności na mokrych nawierzchniach oraz niebezpieczne zjawisko aquaplaningu, czyli sytuacji, w której opona jedzie po warstwie wody zamiast po drodze. Szczegółowo omawia kluczowe role głębokości bieżnika, ciśnienia w oponach i prędkości jazdy w utrzymaniu kontaktu z asfaltem. Kierowcy nauczą się technik jazdy w deszczu, w tym stosowania wyjątkowo płynnych ruchów sterujących i proaktywnego zmniejszania prędkości podczas zbliżania się do stojącej wody.
Jazda na dwóch kołach wymaga szczególnej ostrożności na nawierzchniach o zmniejszonej przyczepności. Ta lekcja nauczy Cię, jak radzić sobie w trudnych warunkach, takich jak deszcz, lód, mokre liście czy tory tramwajowe. Kluczowe zasady obejmują znaczne zmniejszenie prędkości, znacznie płynniejsze i bardziej stopniowe wykonywanie wszystkich czynności sterujących (hamowanie, przyspieszanie, kierowanie) oraz zwiększenie odległości od poprzedzającego pojazdu, aby umożliwić znacznie dłuższe odległości hamowania. Rozpoznawanie potencjalnie śliskich miejsc jest kluczową częścią proaktywnego postrzegania zagrożeń.
Ta lekcja uczy kluczowej umiejętności oceny nawierzchni drogowych i odpowiedniego dostosowywania prędkości w celu utrzymania maksymalnej przyczepności. Obejmuje ona szereg niebezpiecznych warunków, w tym mokry asfalt, luźny żwir, plamy oleju, metalowe pokrywy studzienek kanalizacyjnych i malowane oznaczenia drogowe, z których wszystkie mogą znacząco zmniejszyć przyczepność. Jeźdźcy nauczą się stale obserwować drogę przed sobą, identyfikować potencjalnie zmniejszające przyczepność nawierzchnie i proaktywnie zarządzać swoją prędkością, aby zapobiec poślizgom i utracie kontroli.
Ta lekcja stanowi szczegółowy przewodnik po jeździe w mokrych warunkach i warunkach ograniczonej widoczności. Nauczysz się wykonywać wszystkie czynności sterujące – hamowanie, przyspieszanie i kierowanie – wyjątkowo płynnie, aby uniknąć utraty przyczepności na śliskich nawierzchniach. Treść obejmuje zagrożenia związane z mokrymi liniami malowanymi i pokrywami studzienek, a także znaczenie drastycznego zwiększenia odległości od poprzedzającego pojazdu, aby uwzględnić dłuższe odległości hamowania.
Deszcz znacznie zmniejsza przyczepność opon i widoczność kierowcy. Ta lekcja omawia niezbędne dostosowania wymagane podczas jazdy w deszczu, w tym zmniejszenie prędkości, zwiększenie odległości od poprzedzającego pojazdu i płynniejsze używanie wszystkich elementów sterowania. Wyjaśnia niebezpieczeństwo aquaplaningu (poślizgu wodnego), gdy opony tracą kontakt z nawierzchnią na stojącej wodzie, i jak go unikać. Dowiesz się również o znaczeniu odpowiedniej głębokości bieżnika opony do odprowadzania wody i utrzymania trakcji.
Ta lekcja przedstawia strategie przetrwania podczas jazdy w najtrudniejszych warunkach pogodowych, w tym w ulewnym deszczu, śniegu i potencjalnym oblodzeniu. Podkreśla znaczenie przygotowania mentalnego, drastycznego zmniejszenia prędkości oraz bardzo płynnego operowania manetką gazu, hamulcami i kierownicą. Treść obejmuje również identyfikację obszarów wysokiego ryzyka wystąpienia „czarnego lodu”, takich jak mosty i zacienione miejsca, oraz kluczową rolę odpowiedniej wodoodpornej i izolowanej odzieży w zapobieganiu hipotermii i utrzymaniu koncentracji.
Ta lekcja przygotowuje Cię na unikalne niebezpieczeństwa szybkiej jazdy autostradą. Nauczysz się wyszukiwać i nawigować po zagrożeniach drogowych, takich jak śmieci, dziury i śliskie stalowe złącza dylatacyjne na mostach. Treść obejmuje również silne turbulencje powietrza wytwarzane przez duże ciężarówki, które mogą zakłócić stabilność motocykla, oraz mentalne wyzwanie utrzymania koncentracji na długich, monotonnych odcinkach drogi.
Ta lekcja wzmacnia krytyczną zależność między trudnymi warunkami, zmniejszoną przyczepnością a znacznie zwiększonymi odległościami zatrzymania. Dostarcza jasnych ram, o ile kierowcy muszą zwiększyć odległość od poprzedzającego pojazdu i zmniejszyć ogólną prędkość, aby utrzymać bezpieczny margines błędu. Program uczy kierowców ciągłego ponownego oceniania prędkości na podstawie wizualnych informacji zwrotnych z nawierzchni drogi i poziomu widoczności, zapewniając, że zawsze mogą zatrzymać się w odległości, którą jasno widzą.
Poznaj holenderskie obowiązki prawne motocyklistów dotyczące dostosowania prędkości, bezpiecznych odległości i stanu pojazdu podczas jazdy po nawierzchniach o słabej przyczepności. Zrozum powszechne zagrożenia i ich związek z prawem o ruchu drogowym.
Ta lekcja analizuje ustawowe obowiązki nałożone na motocyklistów, z silnym naciskiem na „obowiązek dbałości” (zorgplicht) i warunki, na jakich powstaje odpowiedzialność prawna po incydencie drogowym. Wyjaśnia związek między osobistą odpowiedzialnością, obowiązkowym ubezpieczeniem a prawnym oczekiwaniem proaktywnego ograniczania ryzyka w celu zapobiegania wypadkom. Treść analizuje również scenariusze, aby zilustrować, w jaki sposób odpowiedzialność jest zazwyczaj ustalana w holenderskiej jurysprudencji drogowej, przygotowując kierowców do ich prawnych obowiązków.
Ta lekcja przygotowuje Cię do radzenia sobie z nagłymi zmianami nawierzchni drogi, które mogą spowodować utratę przyczepności. Nauczysz się identyfikować te zagrożenia i, jeśli nie można ich ominąć, jak bezpiecznie je pokonać. Kluczową techniką jest utrzymanie motocykla w pionie i płynne, stabilne sterowanie – bez gwałtownego hamowania, przyspieszania ani skręcania – aby zminimalizować ryzyko poślizgu.
Ta lekcja stanowi dogłębną analizę artykułu 5 holenderskiej Ustawy o ruchu drogowym, który ustanawia ogólny 'obowiązek dbałości' ('zorgplicht'). Wyjaśnia on, że każdy uczestnik ruchu ma podstawowy obowiązek zachowywać się w sposób, który nie powoduje zagrożenia ani utrudnień dla innych. Program nauczania wyjaśnia, w jaki sposób ta szeroka zasada jest stosowana przy ustalaniu odpowiedzialności prawnej po wypadku, zwłaszcza w przypadkach z udziałem niechronionych uczestników ruchu, wzmacniając stałą odpowiedzialność kierowcy.
Jazda na dwóch kołach wymaga szczególnej ostrożności na nawierzchniach o zmniejszonej przyczepności. Ta lekcja nauczy Cię, jak radzić sobie w trudnych warunkach, takich jak deszcz, lód, mokre liście czy tory tramwajowe. Kluczowe zasady obejmują znaczne zmniejszenie prędkości, znacznie płynniejsze i bardziej stopniowe wykonywanie wszystkich czynności sterujących (hamowanie, przyspieszanie, kierowanie) oraz zwiększenie odległości od poprzedzającego pojazdu, aby umożliwić znacznie dłuższe odległości hamowania. Rozpoznawanie potencjalnie śliskich miejsc jest kluczową częścią proaktywnego postrzegania zagrożeń.
Ta lekcja wyjaśnia fizyczne podstawy tego, dlaczego mokre drogi oferują znacznie mniejszą przyczepność niż suche, podkreślając szczególne zagrożenia, takie jak pierwszy deszcz po okresie suszy. Definiuje aquaplaning (kiedy opona jedzie po warstwie wody zamiast po drodze) i wyjaśnia, jak prędkość oraz stan opon przyczyniają się do tego niebezpiecznego zjawiska. Treść zawiera jasne strategie jazdy w deszczu, w tym zmniejszenie prędkości i wyjątkowo płynne operowanie wszystkimi kontrolkami.
Ta lekcja przygotowuje Cię na unikalne niebezpieczeństwa szybkiej jazdy autostradą. Nauczysz się wyszukiwać i nawigować po zagrożeniach drogowych, takich jak śmieci, dziury i śliskie stalowe złącza dylatacyjne na mostach. Treść obejmuje również silne turbulencje powietrza wytwarzane przez duże ciężarówki, które mogą zakłócić stabilność motocykla, oraz mentalne wyzwanie utrzymania koncentracji na długich, monotonnych odcinkach drogi.
Deszcz znacznie zmniejsza przyczepność opon i widoczność kierowcy. Ta lekcja omawia niezbędne dostosowania wymagane podczas jazdy w deszczu, w tym zmniejszenie prędkości, zwiększenie odległości od poprzedzającego pojazdu i płynniejsze używanie wszystkich elementów sterowania. Wyjaśnia niebezpieczeństwo aquaplaningu (poślizgu wodnego), gdy opony tracą kontakt z nawierzchnią na stojącej wodzie, i jak go unikać. Dowiesz się również o znaczeniu odpowiedniej głębokości bieżnika opony do odprowadzania wody i utrzymania trakcji.
Ta lekcja stanowi szczegółowy przewodnik po jeździe w mokrych warunkach i warunkach ograniczonej widoczności. Nauczysz się wykonywać wszystkie czynności sterujące – hamowanie, przyspieszanie i kierowanie – wyjątkowo płynnie, aby uniknąć utraty przyczepności na śliskich nawierzchniach. Treść obejmuje zagrożenia związane z mokrymi liniami malowanymi i pokrywami studzienek, a także znaczenie drastycznego zwiększenia odległości od poprzedzającego pojazdu, aby uwzględnić dłuższe odległości hamowania.
Ta lekcja wyjaśnia naukowe podstawy zmniejszonej przyczepności na mokrych nawierzchniach oraz niebezpieczne zjawisko aquaplaningu, czyli sytuacji, w której opona jedzie po warstwie wody zamiast po drodze. Szczegółowo omawia kluczowe role głębokości bieżnika, ciśnienia w oponach i prędkości jazdy w utrzymaniu kontaktu z asfaltem. Kierowcy nauczą się technik jazdy w deszczu, w tym stosowania wyjątkowo płynnych ruchów sterujących i proaktywnego zmniejszania prędkości podczas zbliżania się do stojącej wody.
Ta lekcja szczegółowo opisuje wymogi prawne dotyczące zgłaszania wypadków drogowych w Holandii, w tym okoliczności, w których należy wezwać policję. Wyjaśnia prawidłową procedurę wymiany danych osobowych, pojazdu i ubezpieczeniowych z innymi uczestnikami zdarzenia. Lekcja obejmuje również stosowanie Europejskiego Formularza Oświadczenia o Wypadku do dokumentowania faktów zdarzenia na potrzeby ubezpieczenia.
Znajdź jasne odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące Pokonywanie zakrętów na nawierzchniach o niskiej przyczepności. Dowiedz się, jak zbudowana jest lekcja, jakie zagadnienia teorii jazdy obejmuje i jak wpisuje się w ogólną ścieżkę nauczania w ramach jednostek oraz progresji programu w Holandia. Wyjaśnienia te pomagają zrozumieć kluczowe pojęcia, przebieg lekcji oraz cele związane z przygotowaniem do egzaminu.
Częste nawierzchnie o niskiej przyczepności obejmują mokre włazy studzienek, malowane oznaczenia drogowe (zwłaszcza gdy są mokre), żwir, błoto, plamy oleju, a czasem nawet opadłe liście. Płyty stalowe lub kraty na budowach drogowych również stanowią znaczne ryzyko. Zawsze zachowaj szczególną ostrożność podczas napotykania tych elementów.
Powinieneś znacząco zmniejszyć kąt pochylenia. Celem jest utrzymanie motocykla jak najbardziej pionowo, jednocześnie pokonując zakręt. Im mniej się pochylasz, tym mniejsze obciążenie narzucasz na ograniczoną przyczepność opon, co ułatwia utrzymanie stabilności.
Nagłe lub agresywne dodawanie gazu może spowodować poślizg tylnego koła, prowadząc do utraty przyczepności i potencjalnego poślizgu. Płynne zwiększanie lub zmniejszanie mocy zapewnia, że opona może utrzymać przyczepność i skutecznie przenosić siły bez przekraczania jej możliwości.
Generalnie najlepiej unikać hamowania na zakręcie na każdej nawierzchni, a szczególnie na tych o niskiej przyczepności. Hamowanie, zwłaszcza hamulcem przednim, przenosi ciężar do przodu, co może zmniejszyć przyczepność tylnego koła i zwiększyć ryzyko poślizgu. Jeśli hamowanie jest konieczne, wykonaj je bardzo stopniowo i najlepiej przed wejściem w zakręt lub delikatnie na wyjściu z niego.
Malowane oznaczenia drogowe, zwłaszcza gdy są mokre lub wytarte, zapewniają znacznie mniejszą przyczepność niż otaczający asfalt. Mogą stać się bardzo śliskie. Traktuj je z najwyższą ostrożnością, minimalizuj pochylenie nad nimi i staraj się umieścić opony na asfalcie, jeśli to możliwe.
Holenderski egzamin teoretyczny CBR zawiera pytania oceniające Twoje zrozumienie zagrożeń i bezpiecznych technik jazdy w różnych warunkach. Pytania dotyczące nawierzchni o niskiej przyczepności sprawdzają Twoją wiedzę na temat identyfikacji ryzyka i stosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa, takich jak zmniejszenie prędkości i płynne operowanie elementami sterowania, aby uniknąć wypadków.